Een nieuwsbericht uit 2016, een pagina die niet meer in het menu staat, een oud subdomein. Dat er niemand meer komt, is helaas geen verweer. Maar de tijd werkt ook tegen de partij die zo lang wachtte.
Het korte antwoord
Begin bij de teleurstelling, want die komt hoe dan ook. De gedachte dat een vergeten pagina geen mededeling aan het publiek meer is, klopt niet. Het is vaste rechtspraak van het Hof van Justitie, herhaald in de zaak Renckhoff, dat er al sprake is van beschikbaarstelling wanneer een werk voor het publiek toegankelijk wordt gemaakt, zonder dat van beslissend belang is of zij gebruikmaken van die mogelijkheid. Of iemand de pagina werkelijk opent, doet er dus niet toe.
Daaruit volgt ook iets over twee dingen die mensen vaak proberen. Een pagina op noindex zetten of uitsluiten in het robots-bestand haalt haar uit de zoekmachines, maar laat haar gewoon bereikbaar. Naar de logica van het arrest hierboven eindigt de beschikbaarstelling daar niet mee. Dat is onze gevolgtrekking uit dat arrest en niet een citaat eruit, maar wij zien geen andere lezing.
Wat wel werkt, is de pagina echt offline halen. En wat daarvoor komt, staat op onze pagina over verwijderen: eerst vastleggen, dan pas weghalen.
De verjaring
Nu de vraag waar het in deze situatie werkelijk om draait: verjaart dit dan nooit?
De hoofdregel staat in artikel 2262bis van het oud Burgerlijk Wetboek, en ze bestaat uit twee delen. Een vordering tot vergoeding van buitencontractuele schade verjaart door verloop van vijf jaar vanaf de dag volgend op die waarop de benadeelde kennis heeft gekregen van de schade of van de verzwaring ervan en van de identiteit van de daarvoor aansprakelijke persoon. Daarnaast staat er in een apart lid een absolute termijn van twintig jaar, en die loopt niet vanaf de kennisname maar vanaf de dag volgend op die waarop het schadeverwekkende feit zich heeft voorgedaan. Hoe dat in uw geval uitpakt, staat op onze pagina over verjaring.
De moeilijke vraag is wat er gebeurt als de inbreuk doorloopt. Begint die termijn dan telkens opnieuw? Het Hof van Cassatie oordeelde op 17 januari 2025 dat de omstandigheid dat de schade het gevolg is van een voortdurende fout, niet verhindert dat de schade dag per dag ontstaat. Die zin laat zich twee kanten op lezen, en wij zijn daar eerlijk over: die zaak ging over waterinsijpeling in een parkeergarage en niet over een foto op een website. Of een doorlopende inbreuk op een auteursrecht juridisch een reeks opeenvolgende inbreuken is met elk een eigen termijn, hebben wij in de Belgische rechtspraak en rechtsleer niet beslecht gevonden. Wie u vertelt dat dit vaststaat, gaat verder dan wij kunnen onderbouwen.
Wat de tijd wel doet
Overname
Een tweede vraag die bij oude pagina's altijd terugkomt: de site is intussen van eigenaar gewisseld, of de onderneming is overgenomen. Wie is dan aansprakelijk?
Bij een overname van aandelen blijft de vennootschap dezelfde rechtspersoon. Wat zij vroeger deed, blijft dus bij haar. Bij een overname van activa ligt het anders: VLAIO schrijft dat schuldeisers moeten instemmen met de overdracht van schulden, en beschrijft voor de sociale en fiscale schulden van de overdrager een hoofdelijke aansprakelijkheid van de overnemer, gekoppeld aan een kennisgeving en beperkt in bedrag en in tijd. Over een schuld uit een auteursrechtinbreuk zegt VLAIO niets.
Eerlijk: wij hebben geen Belgische bron gevonden die dit voor deze soort schuld uitwerkt. Wat u wel kunt doen, is de overnameovereenkomst erbij halen en nakijken wat daar over eerdere aansprakelijkheden staat. Dat is in dit geval nuttiger dan een algemene regel.
Wat u opzoekt
Bronnen
Elke bewering op deze pagina is terug te voeren op een van deze vindplaatsen. Klopt er iets niet, laat het ons weten.
Meer lezen