U hebt een bericht van een platform ingesloten of rechtstreeks naar een bestand elders gelinkt. Dat is juridisch iets anders dan het beeld kopiëren. Maar er zijn drie uitzonderingen, en een valkuil.
Het verschil
Het Hof van Justitie heeft het verschil in de zaak Renckhoff zo scherp opgeschreven dat het de moeite loont het letterlijk te lezen. Over een link naar een werk dat elders met toestemming staat:
Waar het gaat om een mededelingshandeling bestaande in het plaatsen op een website van een hyperlink die doorverwijst naar een werk dat eerder is meegedeeld met de toestemming van de houder van het auteursrecht, blijft de preventieve aard van de rechten van de houder behouden, aangezien het voor de auteur mogelijk blijft, ingeval hij zijn werk niet langer op de betrokken website wil mededelen, om dit werk te verwijderen van de website waarop het oorspronkelijk is meegedeeld, waarbij iedere ernaar verwijzende hyperlink zou komen te vervallen.
En over de handeling die in die zaak wél een inbreuk opleverde:
De gebruiker van het in het hoofdgeding aan de orde zijnde werk, [heeft] dit werk gekopieerd naar een privéserver, waarna deze werd geplaatst op een andere website dan die waarop de oorspronkelijke mededeling heeft plaatsgevonden.
Daar zit het hele verschil in. Wie insluit of linkt, laat het beeld staan waar het staat: haalt de rechthebbende het daar weg, dan verdwijnt het ook bij u. Wie kopieert, maakt een tweede exemplaar dat blijft bestaan wat de rechthebbende ook doet. Dat tweede geval is een mededeling aan een nieuw publiek.
De oudere zaak Svensson zegt het aan de andere kant net zo duidelijk: het plaatsen van aanklikbare links naar werken die op een andere website vrij beschikbaar zijn, is geen mededeling aan het publiek. Over framing besliste het Hof in 2014 in de zaak BestWater in dezelfde lijn; dat was overigens een beschikking en geen arrest.
De grenzen
Dan geldt de zaak GS Media. Het Hof besliste dat een link naar zonder toestemming gepubliceerd werk geen mededeling aan het publiek is wanneer die link wordt geplaatst zonder winstoogmerk door iemand die niet wist en redelijkerwijs niet kon weten dat de publicatie illegaal was. Worden de links daarentegen met winstoogmerk verstrekt, dan moet kennis van dat illegale karakter worden vermoed.
Dat vermoeden werkt dus tegen u, en u moet het weerleggen. Dit is het punt waar de meeste mensen een verkeerde verwachting hebben, en wij verzwijgen het liever niet.
Uit Svensson volgt dat de vrijheid vervalt als de link gebruikers in staat stelt beperkingsmaatregelen te omzeilen waarmee de toegang tot bijvoorbeeld abonnees was beperkt.
In de zaak VG Bild-Kunst besliste het Hof in 2021 dat framing wél een mededeling aan het publiek is wanneer daarmee de voorzieningen worden omzeild die de rechthebbende tegen framing heeft getroffen of opgelegd. Instagram voerde in december 2021 zo'n instelling in, eerst in de Verenigde Staten en wereldwijd pas in 2022: een gebruiker kan insluiten voor zijn hele account uitzetten.
De valkuil
En dan de valkuil, die in de praktijk belangrijker is dan alle rechtspraak hierboven bij elkaar.
Veel systemen bewaren een ingesloten beeld alsnog lokaal. Een contentsysteem kan het antwoord van het platform in een cache zetten, een plug-in kan externe afbeeldingen naar de eigen server kopiëren om de pagina sneller te maken, en een voorbeeldweergave van een bericht slaat vaak een eigen kopie van de afbeelding op. Gebeurt dat, dan staat er wel degelijk een kopie op uw server, en dat is precies de handeling die het Hof in Renckhoff als inbreuk aanmerkte.
Controleer dat dus als eerste, nog voordat u iets schrijft. Het is het verschil tussen een sterk en een zwak verweer.
Wat u nakijkt
Bij een echte insluiting staat er een kader of een script van het platform. Staat er een gewone afbeeldingsverwijzing die naar uw eigen domein wijst, dan staat het bestand bij u.
Klik met de rechtermuisknop op het beeld en kopieer de afbeeldingslocatie. Wijst die naar een domein van het platform, dan staat het bestand daar. Wijst die naar uw eigen domein, dan staat het bij u.
Een schermafbeelding van de broncode en van het adres van het bestand, met de datum erbij. Dat is uw bewijs, en het is over een maand misschien niet meer te maken.
Bestaat hij nog en is hij openbaar, dan zit u in de lijn van Svensson. Is hij verwijderd, dan toont uw insluiting doorgaans niets meer, en dat laat op zichzelf al zien dat het beeld nooit bij u stond.
Twee misverstanden
Nog twee dingen die vaak verkeerd worden begrepen.
Insluiten geeft u geen licentie op het beeld. Een woordvoerder van Facebook, het moederbedrijf van Instagram, zei het in juni 2020 tegenover Ars Technica zo: while our terms allow us to grant a sub-license, we do not grant one for our embeds API. Our platform policies require third parties to have the necessary rights from applicable rights holders. De voorwaarden van een platform regelen de verhouding tussen dat platform en zijn gebruiker. Zij geven u geen recht op het werk van een derde.
Amerikaanse uitspraken wijzen de andere kant op. In New York verwierp een rechter in 2021 in de zaak Nicklen tegen Sinclair de gedachte dat het insluiten van een werk geen openbaarmaking zou zijn. Dat is Amerikaans recht en het geldt hier niet. In de Europese Unie gelden Svensson, BestWater, GS Media, Renckhoff en VG Bild-Kunst. Wij noemen die Amerikaanse lijn alleen omdat u ze bij het zoeken tegenkomt.
Tot slot, eerlijk: een gepubliceerde Belgische uitspraak over insluiten of hotlinken hebben wij niet gevonden. Een Belgische rechter zal dus rechtstreeks terugvallen op de arresten hierboven.
Bronnen
Elke bewering op deze pagina is terug te voeren op een van deze vindplaatsen. Klopt er iets niet, laat het ons weten.
Meer lezen